B”H
De zeven geboden zijn geen ritueel systeem,
maar dagelijkse meditaties die het menselijk handelen sturen
Efraam (אפרעם), de mens die uit as opstaat
In de Piyutim wordt Efraam gebruikt als verzonnen, dichterlijk volk, het staat voor de mensen onder de volkeren die zich verbinden aan het Noachitische verbond.
Efraam is geen nieuw natie of stam. Het is een metafoor voor de mens die:
- eenvoudig leeft,
- het onderscheid eert tussen Israël en de volken,
- dankbaar is dat hij aan de poort mag staan,
- en de zeven geboden als morele meditatie draagt.
Je ziet dit duidelijk in Eenvoud der Noachieten, waar gezegd wordt:
“Wanneer wij spreken van Efraam en of Vroam, bedoelen we geen nieuw volk, maar schetsen we een beeld voor Noachieten die vroom en eenvoudig wandelen met de Eeuwige.”
Efraam is dus: de Noachiet die ontwaakt.
Vroam, vroom, eenvoudig, toegewijd
Vroam is geen theologische term maar een karakterhouding.
In de boeken wordt het uitgelegd aan de hand van Noach, Avraham en Ijov:
- mensen die in eenvoud wandelden,
- die niet alles begrepen,
- maar die wel met God gingen.
Vroam betekent:
- nederig,
- niet imiterend,
- niet hoogmoedig,
- maar zacht, rechtvaardig en zuiver.
De Piyut “Vroam & Efraam” geeft precies die beweging weer: de mens (Efraam) die het vrome pad Vroam leert gaan.