Door de hulp van de Eeuwige Ene

Ik sta veur de spegel en ik aasem. Ik heb t Tora-gedeelte Jitro lezen, en ik heb pröfd hou de tien woorden ’n belichaming binnen van de zeshonderd dertien. Ik denk aan de rabbi dee streng zee: in ’n nait-kursieve tekst heur nait ’n kursieve punt. Nait omdat de punt van gedaante verandern dut, want ’n punt blift ’n punt, mor omdat de stilte nait schuin mag worden. Want de punt is t ainde van mien spreken. De punt is t begin van mien doun. Ik wil nait ronddraajen as ’n acht, as ’n verhoal zonder ainde. Ik wil nait blieven hongen in uutleg, in nuance, in mien ain geliek. Doarom leer ik vandoag de hailige punt: hier is t genog zegd. Hier is t woord kloar. En nou is t tied om te leven.

Disclaimer: de taal in de spiegel is Nedersakisch, Grûnings, door Arti vertaald uit het Nederlands.